Ons laatste Nieuws
Bekijk alle nieuwsberichten op farmaactueel.nl
14 jun
Bruggink: “Kosten en baten van geneesmiddelen: wat is een geneesmiddel waard?.”, een verslag
Op 12 juni j.l. organiseerde Bruggink een bijeenkomst van Nefarma over de waarde van een geneesmiddel. Een verslag van FarmaActueel©.
Bruggink: “Kosten en baten van geneesmiddelen: wat is een geneesmiddel waard?.”
© FarmaActueel
Op 12 juni j.l. organiseerde Bruggink deze bijeenkomst van Nefarma.
In het forum zaten:
A. Rutte Tweede Kamer woordvoerder volksgezondheid VVD
Mw. H. Bruins Slot Tweede Kamer woordvoerder volksgezondheid CDA
O. van Dijk Tweede Kamerwoordvoerder volksgezondheid PVDA
H. Sijbesma Voorzitter Nefarma
Mw. E. Scheres KWF Kankerbestrijding.
Mw. A.N.M. Wymenga Internist oncoloog Medisch Spectrum Twente, vicevoorzitter NVMO
M. van Agthoven Associate Director Market Access, Gilead Sciences Netherlands BV
Mw. M. van der Starre Directeur Ned. Ver van Ziekenhuizen
M. Timmen Directeur Vereniging Spierziekten
W. Brouwer Hoogleraar gezondheidseconomie Rotterdam
P. Kapitein Patiënt Advocate bij Inspire2live
M. Tjoeng Voorzitter Ned. Ver van Ziekenhuis Apothekers (NVZA)
M.H.R. Meijerink Gespreksleider, voormalig voorzitter van de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg
De drie inleiders waren
Blok 1. Mw. A.N.M. Wymenga, internist oncoloog MST en vice voorzitter NVMO
Blok 2. H. Sijbesma, voorzitter Nefarma
Blok 3. W. Brouwer, hoogleraar gezondheidseconomie iBMG Rotterdam
Dagvoorzitter Meijerink haalde de artikelen aan van Marcel Levi, AMC, die de hoge prijzen van geneesmiddelen slechts marketingprijzen vindt. Nu vormen 10% van de geneesmiddelen 80% van het geneesmiddelenbudget. De hoofdvraag van vanmiddag is hoe we de dure geneesmiddelen beschikbaar houden zonder aan innovatie in te boeten.
Bruins Slot geeft aan dat 20 jaar geleden wij van veel kankerpatiënten afscheid moesten nemen omdat er geen behandeling was. Nu zijn overleving en Quality of Life van veel kankersoorten verbeterd. CDA wil het kiezen van wie wel of geen behandeling krijgt vermijden, daarom het advies om betaalbare middelen te ontwikkelen en de betaalbaarheid in ziekenhuizen aan te pakken.
Rutte vindt de immuuntherapie veelbelovend. In communistische landen zijn nooit ontwikkelingen geweest, maar de landen met collectieve dekking bereiken nu ok het maximum om dat collectief te dragen.
Blok 1: de oncoloog
Wynenga memoreert dat wij sinds 2012 de DOT en de add-on hebben als financiering. Nu kosten oncolytica al gauw € 5.000,- per maand. Ipilimumab bij melanoom kost € 80.000,- per persoon en slechts 1 op de 8 heeft er wat aan. De gemiddelde winst is 2-3 maanden. Straks zal een combinatietherapie 2-3x zo duur zijn. Bij prostaatkanker is de winst ook 2-3 maanden. Er zijn nu 4 middelen op de markt die elk bijna even duur zijn (€28.000-36.000). Opvallend! Wynenga ziet een risico van deze kostenstijging, namelijk dat niet iedere zorgverzekeraar bijvoorbeeld Radium vergoedt. Wie ook de grenzen bepaalt, dit mag niet de spreekkamer zijn. Welk vindt 80% van de NVMO-leden dat kosten meegewogen moete worden in het voorschrijven. Eveneens 80% vindt dat de Cie BOM het begrip QALY moet betrekken bij hun afwegingen. Cie BOM beoordeelt langs PASQUIL criteria. Wanneer de Cie BOM een geneesmiddel dan niet goedkeurt, blijkt het geneesmiddel opeens goedkoper te worden. Als men kijkt naar wat een levensjaar mag kosten, blijken de Deltawerken of het verwijderen van alle asbest veel duurder te zijn. Wynenga pleit voor een no cure, no pay financiering.
Rutte vindt dat de QALY bij het wel of niet toelaten van geneesmiddelen een te digitale discussie geeft. Ook Bruins Slot is geen voorstander van de QALY. Hakkert vindt dat er te veel over kosten en te weinig over de baten gepraat wordt. Vd Starre complimenteert Wynenga: Artsen voelen zich nu ook verantwoordelijk voor de kosten. QOL moet de aanvliegroute zijn in de spreekkamer. Wynenga geeft aan dat artsen alleen significante levensverlenging belangrijk vinden. 2/3 met kanker is ouder dan 65 jaar, dat is niet zoals de populatie in onderzoeken. Meijerink heeft bij de RVZ 9 jaar geleden gepleit voor een QALY, maar dat was te vroeg en te moeilijk voor de overheid. Zorgverzekeraars moeten niet een eigen QALY norm maken. Volgens Tjoeng is de QALY misbruikt door fabrikanten. We missen informatie, zoals registries, om beslissingen te kunnen nemen. We registreren wel, maar weten niet of wij ’t kunnen betalen. Smits memoreert dat 1 op de 8 slechts baat had bij ipilimumab. Het belang van voorspellende waarden is dus enorm. De no cure no pay strategie is een gedeeld belang. Wynenga antwoordt dat de voorspellende biomarkers wel zullen komen, maar dat duurt nog 5-10 jaar. Over de registries antwoord zij dat de registratielast in ziekenhuizen al erg hoog is.
Van Dijk komt later binnen. Hij complimenteert de farmaceutische industrie. Niet de QALY-discussie is zozeer belangrijk, maar omgekeerd: Hoeveel mag je als farmaceutische industrie verdienen aan een mensenleven?
Blok 2: de farmaceutische industrie
Sybesma vindt dat de focus erg ligt op de prijzen en vraagt zich af of het een prijsdiscussie of een financieringsdiscussie is. In het recente NVZ-rapport staat dat ziekenhuizen toeleggen op dure geneesmiddelen, dat zorgverzekeraars het risico bij ziekenhuizen leggen, dat de NVZ pleit voor een “potje” ter financiering, en een horizonscan (wat kunnen we aan geneesmiddelen verwachten).De laatste jaren stijgen de zorgkosten matig, tot 1% per jaar en de geneesmiddelkosten zijn zelfs 1% per jaar gedaald, de laatste 5 jaar. Gemiddeld zijn de winstmarges voor geneesmiddelen 10-20%. De vraag is nu wat de waarde mag zijn voor de maatschappij. In Engeland heeft de QALY niet gewerkt, want geneesmiddelen boven de QALY werden ook vergoed. De prijzen in Nederland zijn gemiddeld, mede door de WGP. Het aandeel van immuuntherapie zal in de toekomst fors stijgen, veel bedrijven zijn hier mee bezig. Dat maakt ook de concurrentie groter en de prijzen weer lager. De toegankelijkheid van deze middelen zijn ook de verantwoordelijkheid van bedrijven. Oplossingen volgens Sybesma zijn
- Ontschotting van financiering
- Budgettaire ruimte door biosimilars
- Doelmatig gebruik van biomarkers
- Uitkomsten en opbrengsten meenemen
- Registries
- Alternatieve vergoedingen zoals no cure no pay of pay for performance, en een plafondrisico: een maximum aan kosten per persoon, waarboven de industrie de kosten draagt.
Bruins Slot prijst het verantwoordelijkheidsgevoel van de industrie. Dankzij de lagere geneesmiddelkosten hoeft het Eigen Risico niet hoger te worden, nu gaat al 16% van het salaris naar zorg. Zij zou graag ontwikkeling naar nieuwe antibiotica zien. Rutte vult aan dat ook het pakket niet verder uitgekleed hoeft te worden bij lagere geneesmiddelkosten. Je moet altijd druk houden op het systeem. Sybesma antwoordt dat nieuwe antibiotica er wel aankomen maar dat de Return on Investment niet altijd positief is. We moeten samen kijken naar de waardebepaling en wat de transparantie betreft bij farmaceutische bedrijven, die staan in de jaarverslagen. Evers stelt dat elk land een eigen marketing/sales team heeft. Waarom niet één prijs voor heel Europa? Nu bepaalt de industrie de prijs. Sybesma stelt dat de ZINL de vergoeding bepaalt, en soms een prijsarrangement voorstelt. Bruins Slot vindt dat de industrie de maatschappij vraagt om het systeem zo in te richten. Wynenga bestrijdt de indicatieverruiming na patentverval, zoals Taxol voor slokdarmkanker. Iemand van de FPIA (“Europees Nefarma”) zegt dat de culturen in Europa te veel verschillen om één Europese prijs te maken. Vd Starre vindt dat de situatie urgent is en dat er geen oplossingen geboden worden voor de situatie nu. Sybesma deelt de urgentie. Hij ziet dat sommige ziekenhuizen sommige geneesmiddelen niet inkopen. Niemand anders dan de industrie heeft nu de voostellen gedaan voor alternatieve financieringen.
Blok 3 IMTA/Erasmus
Hakkaart laat zien dat weesgeneesmiddelen nu 5% vormen van het geneesmiddelen budget. Zij doet een pleidooi om kosteneffectiviteit als maat te nemen bij de financiering en vergoeding. Zij is voor afkappunten, time lines en richtlijnen en uitkomstparameters in internationale samenwerking.
Wat kost die leegstand? Wat kost die lage omloopsnelheid? Waarom pakken VWS en verzekeraars die 6 miljard euro Dialyse kosten niet aan?
Akkoorden op hoofdlijnen? Convenanten? Bewaren van de lieve vrede? Netwerken? Old Boys and Girls networks?
Het poldermodel kost wat en die kosten worden 1 op 1 doorberekend aan de burgers en die zien de prijs van het doosje als kosten van de zorg.
Tinbergen was de laatste NL Econoom met een Nobelprijs en we weten waarom.
Wachtlijsten zijn volgens EHCI een probleem. DICA heeft dat bevestigd. Lees haar rapport uit 2013. Tevens het laatste rapport.
60% van het BKZ cure gaat op aan ziekenhuizen op basis van lumpsumbetalingen op basis van ziekenfondsbegrotingen op basis van ligdagen en aantal bedden. Die systematiek is ongewijzigd gelaten en dat is te merken aan de bouwplannen van de NL Ziekenhuizen.
Patiënt onbekend met afspraken dure medicijnen http://nos.nl/l/2040684 . @ziekenhuisMST krijgen patiënten wat nodig is. NVZ aanbevelingen
Bas Leerink ‏@bas_leerink 11 jun.
“@ziekenhuis_nl: Vereniging van Ziekenhuizen wil dure medicijnen anders gefinancierd http://ow.ly/2ZNimI ” Eens!!
Overzicht weergeven
0 retweets 0 favorieten
--Dus krijgen MST patiënten wat zij volgens de richtlijnen en standaarden van de Federatie zouden moeten krijgen of wat het MST vindt dat zij nodig zouden moeten hebben?
In ieder geval krijgen de patiënten niet zonder meer wat zij naar de stand van de wetenschap zouden moeten krijgen.
Korte lijntjes maken het overleg zoveel makkelijker.
En de rekening leggen we toch bij de burgers?
En laten we vooral blijven roepen dat die geneesmiddelen zo duur zijn! Wie bepalen die prijs? Toch de Overheid en de verzekeraars! Zonder tegendruk pakt de industrie haar kans. Zo werkt het kapitalisme. Ook dat van de VVD!
De verzekeraars zelf doen niet anders. Mag allemaal en kan allemaal in dit land. Zegt de Rechter in hoger beroep!
Prof CJA Punt, Amsterdam.
Wat is een mensenleven waard? Wat is de waarheid waard?
60% van het BKZ Cure gaat op aan de ziekenhuizen. 25% van het budget aan ziekenhuizen gaat op aan kapitaallasten, gebouwen en instrumenten. 40% van de ziekenhuisbedden staan leeg.
BKZ Cure is 46 miljard euro. Waar zouden nu ook kosten kunnen worden bespaard? De hoge kosten van de ziekenhuiszorg in Nederland worden veroorzaakt door de lage bedden bezetting. Dat zegt nota bene VWS zelf. En waarom doen de verantwoordelijke verzekeraars dat dan niet?
Even vragen aan Bas Leerink, MST voorzitter en ex Menzis.
Wanneer gaat VWS deze bedrijven eens een heffing opleggen? Of anderszins aanpakken. Dat geld kan mooi richting apotheken voor zorg!
Grappig is wel dat niemand aan Sybesma vraagt hoeveel geld aan R&D gebruikt wordt. Dat is maar een fractie van de winst van een bedrijf. Rest is overmatige lonen voor middelmatige blaaskaken, geld voor dokters en marketing.
Blijf op de hoogte
Wilt u altijd op de hoogte blijven van de laatste veranderingen en nieuws over Farma-actueel? Vraag de nieuwsbrief aan door uw e-mailadres hieronder in te vullen.